خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Lyric and lyric sequences

توضیحاتی در مورد کتاب

مقاله منتشر شده در «سدری» – 1997 – جلد. VII — ص 141-145

غزل به عنوان یک ژانر ادبی به بهترین نحوی است که من می فهمم بیان این سومین نوع بیانی است که گفتار انسان قادر به بیان آن است. از وجود آن آگاه است، اگرچه گفتار رایج به نظر می رسد تمایلی به تصدیق آن ندارد. اما ما همچنین می‌دانیم که روایت‌های ذهنی گسترده و ادامه سخنان نمایشی ذهنی امکان‌پذیر است، اگرچه معمول نیست، حتی اگر به نظر می‌رسد که گفتار رایج راحت‌تر از آنها استقبال می‌کند. بنابراین اولین قدم ما برداشته شد. شامل شناخت کامل نوعی گفتار است که از این به بعد آن را غزل می نامیم. اگرچه عموماً در یک قلمرو ذهنی و ساکت اتفاق می‌افتد، اما ممکن است به صدا درآید. History7 به ما می گوید که گفته های غزل مدت هاست که با حمایت از موسیقی راه خود را به سمت مخاطب باز کرده است. موسیقی این گفته ها را وادار کرده است که نوع خاصی از شدت و میزان را به دست آورند: یعنی آنچه که ابتدا ساکت به نظر می رسید تسلیم قدرت صدای انسان شده است. به نظر می‌رسد که این موضوع تناقضاتی را ایجاد می‌کند، اما وقتی به این نتیجه رسیدیم که گفتار رایج فضای کمی برای گفته‌های غزلی ایجاد می‌کند، طبیعی است که جایگزینی برای آن کشف شود. البته موسیقی ثابت کرده است که تأثیر ماندگاری بر غزل دارد، حتی پس از اینکه این دو هنر راه خود را طی کردند. با این حال، اگرچه باید این ویژگی غیرقابل انکار را بپذیریم، اجازه دهید ادامه دهیم. گذشته از همه اینها. اندازه و ریتم با روایت و درام بیگانه نیست که همه ما به تجربه می دانیم. بنابراین نمی توانند حالت غزل را به طور کامل توضیح دهند.