خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The PARTNERS principles for community-based conservation

توضیحاتی در مورد کتاب

از پشت جلد سیاره ما شاهد ششمین انقراض دسته جمعی گونه ها است. ما در تلاش هستیم تا با این بحران تقریباً در بستر جنگ، با تمام تجهیزات و تجهیزات جنگی – نرده ها، اسلحه ها، مناطق حفاظت شده، و مجموعه ای از قوانین و سیاست ها از بالا به پایین مقابله کنیم. اما نتوانستیم جلوی خونریزی را بگیریم. این کتاب استدلال می‌کند که ما این جریان را متوقف نخواهیم کرد مگر اینکه بخواهیم نگرش اساسی خود را نسبت به مردم تغییر دهیم – افرادی که در آخرین مناطق طبیعی باقی‌مانده زندگی می‌کنند، زندگی‌شان به این اکوسیستم‌ها بستگی دارد، و سیاست‌ها و سیاست‌ها و به‌طور منفی بیشترین تأثیر را دارند. اقدامات طراحی شده برای حفاظت از تنوع زیستی برای حفظ اکوسیستم ها و گونه های طبیعی خود، باید حمایت مردم محلی را جلب کنیم. با این حال، گفتن این موضوع آسانتر از انجام آن است. چگونه می توان با جوامع محلی درگیر شد و حمایت آنها را برای حفاظت به دست آورد؟ برخلاف مناطق حفاظت شده، که حکمرانی و مدیریت آن در سراسر جهان رسمی شده است، هیچ چارچوب مشخصی برای حفاظت مبتنی بر جامعه وجود ندارد، هیچ دستورالعمل پذیرفته شده جهانی وجود ندارد. این کتاب تلاشی برای پر کردن این خلأ است. این باید برای همه کسانی که به حفظ گونه های وحشی و اکوسیستم های زمین اهمیت می دهند، علاقه مند باشد. این کتاب بر اساس دو دهه تجربه کار با جوامع محلی برای حفاظت از زیستگاه‌های کوهستانی پلنگ برفی در معرض خطر انقراض در مناطق مختلف آسیا – هیمالیا، آلتای، تین شان، هندوکش، پامیر، و فلات تبت شکل گرفته است. دکتر چارو میشرا و همکارانش در Snow Leopard Trust با اقتباس از این انبوه تجربیات، هشت اصل حفاظت مبتنی بر جامعه را بیان می کنند و آنها را با صراحت و عمل گرایی مورد بحث قرار می دهند. این “اصول شرکا” ترکیبی از اصول عملی و اخلاقی است. من از دو جنبه از این کتاب قابل توجه شگفت زده شدم. اولاً در قلب آن عشق عمیق هم به طبیعت و هم به انسانیت وجود دارد. هیجان، شادی ها و چالش های حفاظت مبتنی بر جامعه از صفحات آن می درخشد. ثانیاً، صداقتی طراوت‌بخش، شناخت تردیدها، مشکلات، سردرگمی‌ها و شکست‌ها، و مهم‌تر از همه، تمایل به رویارویی با این کاستی‌ها و معضلات، تلاش و درس گرفتن از آنها وجود دارد. […] این کتاب سزاوار مطالعه گسترده است» – از پیشگفتار پروفسور استیو ردپات، دانشگاه آبردین