خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Marxist and the Movies: A Biography of Paul Jarrico (Screen Classics)

توضیحاتی در مورد کتاب

به عنوان بخشی از تلاش خود برای افشای نفوذ کمونیست ها در ایالات متحده و از بین بردن نفوذ کمونیست ها بر فیلم ها، از سال 1947 تا 1953، کمیته فعالیت های غیرآمریکایی مجلس نمایندگان صدها کارمند صنعت سینما را که مظنون به عضویت در حزب کمونیست بودند احضار کرد. بیشتر آنها، از جمله فیلمنامه نویس پل جاریکو (1915-1997)، متمم پنجم را مورد استناد قرار دادند و از پاسخ به سؤالات در مورد انجمن های سیاسی خود خودداری کردند. همه آنها در لیست سیاه قرار گرفتند. لری سپلیر در «مارکسیست و فیلم‌ها» زندگی، حرفه سینمایی و فعالیت‌های سیاسی جاریکو را روایت می‌کند، برنده جایزه اسکار برای فیلمنامه‌اش برای تام، دیک و هری (1941) و تهیه‌کننده نمک زمین (1954) ) یکی از محاصره شده ترین فیلم های تاریخ ایالات متحده است. اگرچه جاریکو به رده بالای فیلمنامه نویسی نرسید، اما تا زمانی که در لیست سیاه قرار گرفت، به طور پیوسته در هالیوود کار کرد. او یکی از فعال ترین کمونیست های صنعت سینما بود که به نمایندگی از ده ها هدف اجتماعی و سیاسی کار می کرد. آهنگ روسیه (1944) یکی از معدود وظایفی بود که به او اجازه داد تا عقاید سیاسی خود را از طریق هنر فیلمنامه نویسی خود بیان کند. اگرچه MGM این فیلم را به عنوان وسیله ای متعارف برای تقویت حمایت داخلی از اتحاد جماهیر شوروی، متحد ایالات متحده در زمان جنگ، برنامه ریزی کرد، اما مورد حمله انبوهی از ضد کمونیست ها قرار گرفت. جاریکو به طرق مختلف با لیست سیاه مبارزه کرد و بزرگترین نبرد او ساخت نمک زمین بود. جاریکو، سایر افراد در لیست سیاه و خانواده معدنچیانی که موضوع فیلم بودند، فیلمی برجسته در تاریخ سینما خلق کردند. جاریکو مانند سایرین در لیست سیاه تصمیم گرفت که اروپا فضای آزادتری نسبت به ایالات متحده در جنگ سرد ارائه می دهد. اگرچه او در زمانی که در خارج از کشور زندگی می کرد به حمایت از اهداف سیاسی ادامه داد، اما یافتن تکالیف فیلمنامه نویسی بازار سیاه برایش دشوار بود. در فیلمنامه‌هایی که تکمیل کرد، مجبور بود از نام مستعار استفاده می‌کرد یا به تهیه‌کنندگان اجازه می‌داد که اعتبار صفحه نمایش را به دیگران بدهند. پس از بازگشت به ایالات متحده در سال 1977، او مبارزه را برای بازگرداندن اعتبار صفحه نمایش به نویسندگان لیست سیاه که مانند خودش از اواخر دهه 1940 تا اواسط دهه 1960 از اعتبار صفحه نمایش محروم بودند، رهبری کرد. با وجود تمام موانعی که جاریکو با آن روبرو شد، هرگز ایمان خود را به پتانسیل مترقی فیلم ها و امکان آینده سوسیالیستی از دست نداد. مارکسیست و فیلم به جزئیات رابطه بین آثار یک فیلمنامه نویس و عقاید کمونیستی او می پردازد. Ceplair از آرشیو عظیم Jarrico، مصاحبه‌ها با او و کسانی که او را بهتر می‌شناختند، و بسیاری از منابع دیگر، دیدگاهی درونی از زندگی و کار پل Jarrico ایجاد کرده است و هر دو را در زمینه تاریخ فرهنگی ایالات متحده قرار می‌دهد.