خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Primul Cerc

توضیحاتی در مورد کتاب

رمانی که در سال 1968 در غرب منتشر شد، با گذر از مثله‌سازی‌ها و بازسازی‌های متعدد ناشی از سرکوب شوروی، تجربیات زندانی نویسنده محکوم به 8 سال حبس در گولاگ کمونیستی را به داستان تبدیل می‌کند. روزی که یک دیپلمات روسی مخفیانه سفارت آمریکا را از قصد اتحاد جماهیر شوروی برای ساخت بمب اتمی مطلع می کند، روشنفکران و دانشمندان اردوگاه به زندانی در حومه مسکو منتقل می شوند و مجبور می شوند تا رویاهای خود را به واقعیت تبدیل کنند. . خشونت، توهم آزادی، احساس معاشرت، نشانه های روزانه زندانیان دانتسکی است که به اروپای شرقی منتقل می شوند.

الکساندر سولژنیتسین متولد دسامبر 1918، تنها یک سال پس از انقلاب بلشویکی که مسیر تاریخ اروپا را تغییر داد، یکی از مشهورترین نویسندگان روسی قرن گذشته است. او که اصالتاً اهل کیسلوودوسک بود، توسط مادر بیوه‌اش بزرگ شد که اشتیاق او به تاریخ و ادبیات را تشویق می‌کرد. اگرچه او ریاضیات را در دانشگاه روستوف خواند، اما علوم انسانی چیزی است که او را در طول زندگی خود جذب کرد. اگر اولین تلاش های ادبی در دوران بین دو جنگ انجام شود، تنها پس از جنگ جهانی دوم، او شروع به نوشتن کتاب هایی می کند که او را تقدیس کرده اند. او برای ارتش سرخ جنگید، اما در سال 1945، به دلیل برخی نامه‌های سازش‌آمیز، به تبلیغات ضد شوروی متهم و دستگیر شد. او 8 سال کار اجباری دریافت کرد و در اردوگاه‌های کمونیستی به سر برد و تجربه زندان برای کار او تعیین کننده شد. سرکوب شوروی حتی پس از آزادی نیز ادامه یافت و مجبور به تبعید داخلی در شمال قزاقستان شد. تنها در سال 1956 تبرئه شد و با مشکلات فراوان شروع به انتشار کرد. در پس زمینه سیاست ضد استالینیستی که توسط نیکیتا خروشچف انجام شد، در دهه 60 Ozi Drin Vieta i Ivan Denisovici و Casa Matrionei ظاهر شدند. اما وضعیت یک بار دیگر بدتر می شود، سولژنیتسین به دلیل دیدگاه های انتقادی خود در مورد سیستم کمونیستی مورد توجه KGB قرار گرفت. او حق امضا را از دست می دهد، کتاب های زیر در غرب ظاهر می شوند. در سال 1968، حلقه اول و غرفه سرطان ها منتشر می شود که دو سال بعد جایزه نوبل را به او اعطا می کند (اما این جایزه تنها پس از ترک روسیه به او داده می شود). او در سال 1973 مجمع الجزایر گولاگ را منتشر کرد، کتابی که اروپای جنگ سرد را تکان داد و به تشدید اقدامات ظالمانه منجر شد، تا اینکه در سال 1974 اخراج شد و تابعیتش لغو شد. او ابتدا به آلمان، در خانه هاینریش بول، سپس به سوئیس پناه برد و در ایالات متحده آمریکا زندگی کرد تا اینکه در سال 1994 به کشور مبدأ خود بازگشت. او در سال 2008 در مسکو درگذشت، اما همچنان یکی از شخصیت‌های اصلی مبارزه با توتالیتاریسم است.